November 12, 2006
November 09, 2006
ഇരുമ്പും, പിന്നെ കുറേ കോഫിയും,
ഷാര്‍ജ്ജാ Industrial Area യില്‍ ധാരാളം turning workshopകള്‍ ഉണ്ട്. അവയില്‍ നിന്നും വിത്യസ്തതയുള്ള് ഒന്നാണു് ഇരുമ്പ് പണിക്കാരനായ ജോണ്‍ ദമെദിയാന്‍ എന്ന അര്മീനിയ കാരന്റെത്. 70 വയസുകാരനായ ജോണ്‍ മലയാളം ഉള്‍പെടെ 14 ഭാഷകള്‍ സംസാരിക്കും. ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ stainless steel fittingsന്റെ സാധനങ്ങള്‍ കടഞ്ഞെടുക്കാന്‍ കൊണ്ടു ചെന്നപ്പോള്‍, ഞാന്‍ മലയാളിയാണ്‍ എന്നു മനസിലാക്കി അദ്ദേഹം അളവുകള്‍ എല്ലാം നല്ല മലയാളത്തില്‍ ചോദിച്ചു മനസിലാക്കി. എന്നിട്ട് എന്നോട് മലയാളത്തില്‍ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. സത്യത്തില്‍ ഞാന്‍ അല്ഭുതപെട്ടുപോയി. സാധാരണ അറബികളും, പാക്സിഥാനികളും മലയാളത്തില്‍ കുശലം ചോദിക്കുന്നതു് ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, പക്ഷേ ഇദ്ദേഹം ഒരുവിധം നല്ലതുപോലെതന്നെ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ലോഹങ്ങളുടെ കാര്യത്തില്‍ എന്നപോലെ തന്നെ കോഫിയുടെ കാര്യത്തിലും അദ്ദേഹം ഒരു ചെറിയ encyclopaedia തന്നെയാണു്. ജോണിന്റെ പക്കല്‍ അറാബിക്കായു, റോബസ്റ്റായം അല്ലാതെതന്നെ, കൊളമ്പിയന്‍, ടര്‍ക്കിഷ്, അമേരിക്കന്‍, ബ്രസീലിയന്‍, തുടങ്ങി ഒരു ഡസന്‍ കാപ്പി പോടികള്‍ എപ്പോഴും സ്റ്റോക്കാണു്. ഞാന്‍ ഇന്നു ചെന്നപ്പോള്‍ എനിക്ക് അദ്ദേഹം ഒരു പുതിയ ഇനം കോഫി രുചിച്ചുനോക്കുന്നോ എന്നു ചോദിച്ചു. "ചച്ചാ, ജോ കോഫി ആപ് മുഝെ കല്‍ പിലായ, ഉസ്കി 'കിക്ക്' അബ് ഭി സര്‍ കോ ചുക്കാ റഹാ ഹെ" (ഇന്നലെ താങ്കള്‍ എനിക്ക് തന്ന കോഫി ഉണ്ടല്ലോ, അതിന്റെ കിക്ക് ഇന്നും എന്റെ തലയെ ചുറ്റിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുകയാണ്‍", എന്നു പറഞ്ഞു ഞാന്‍ ഒഴുഞ്ഞു.
"നീ എന്തിന എന്റെ പടം എടുക്കുന്നത്? ഈ പടമെല്ലാം ഇന്റര്നെറ്റില്‍ ഇട്ടാല്‍ പിന്നെ ഇതു കണ്ടിട്ട് പെണ്ണുങ്ങള്‍ എന്നെ ശല്ല്യം ചെയ്ത് തുടങ്ങും"
November 07, 2006
ഉപ്പ്
ഉമ്മ് അല്‍ കുവൈനില്‍ ബരക്കുഡ ബീച് റിസൊര്‍ട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന വഴി ഹൈ വേയുടെ വലതുവശത്തായി ഏകദേശം മുന്നൂര്‍ Sq. metre. വലുപ്പതില്‍ ഒരു ഉപ്പു കളം ഉണ്ട്. അവിടെ വേലിയേറ്റമുണ്ടാകുംബോള്‍ കടല്‍ വെള്ളം മണ്ണില്‍ നിന്നും ഊറി മുകളില്‍ വരും. ഉപ്പ് കളത്തിലെ തൊഴിലാളികള്‍ പ്രായം ചെന്ന രണ്ടു പകിസ്ഥാനികളാണു. ഞാന്‍ പക്ഷികളെ കാണാന്‍ പരിസരത്തുള്ള ചതുപ്പ് പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് പെക്കുംബോഴെല്ലാം പല തവണ ഇവരെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഇന്നല്ലെ ഞാന്‍ അവരുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാം എന്നു കരുതി. ഉപ്പുകളം അറബി മുതലാളി പാട്ടത്തിനെടുത്ത് നടത്തുന്ന ചെറുകിട വ്യവസായമാണ്‍. ഇവര്‍ രണ്ടുപരും ശമ്പളക്കാരും. Iodine ചെര്‍ത്താണോ ഇതു വില്കുന്നതെന്നു ചോദിക്‍ചപ്പോള്‍. കാലിതീറ്റയില്‍ ചെര്‍കാനുള്ളതിനാല്‍ അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല എന്നു അദേഹം പറഞ്ഞു
മുഹമ്മദ് യാക്കൂബ് എന്ന ഫൈസലബാദുകാരന്‍.
പജ്ജിമോളെ അല്‍പ്പം മാറ്റി ദൂരെ നിര്‍ത്തി. ഉപ്പെങ്ങാണം chassisല്‍ എവിടയെങ്കിലും കയറിപ്പോയാല്‍ പിന്നെ അത് അവിടെ ഇരുന്നു തുരുമ്പെടുത്തു തുടങ്ങും.
ഉപ്പില്‍നിന്നും കാല്‍ പാദങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ പഴയ കാലുറകള്‍ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഉപ്പിന്റെ സാന്ദ്രത വളരെ കൂടുതലുള്ള വെള്ളത്തില്‍ മണിക്കൂറുകളോളം നിന്നാല്‍ ഈ സാധരണ കാലുറകള്‍ എന്തു സംരക്ഷണ നള്‍കും എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.
ഇവര്‍ താമസിക്കുന്ന കുടില്‍.
മഞ്ഞുപെഒലത്തെ ഉപ്പ്. November 04, 2006
കമന്റുകള്‍ ഇനി മതി
ഇന്നുവരെ കമന്റുകള്‍ ആയിരുന്നു പ്രശ്നം.
ഇനി ഞാന്‍ പറയുന്നതു മാത്രം കേള്‍ക്കു. അക്ഷരതെറ്റുകള്‍ മാത്രമാണു എനിക്കിവ്ടെ തിരുത്തിതരാന്‍ നിങ്ങള്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളു. ഒന്നും ചര്‍ച്ച ചെതു കണ്ടില്ല. പിന്നെ എന്തിനു എനിക്ക് നിങ്ങള്‍ കമന്റണം. നിങ്ങളുടെ കമന്റുകള്‍ എല്ലാത്തിനും നന്ദി. ഞാന്‍ കമന്റുകള്‍ക്കാണു് എഴുതുന്നതു് എന്നു ഉമേഷ് പറഞ്ഞ. ഇനി അങ്ങനെ പറയില്ലല്ലോ. ആരും വയിക്കണമെന്നുമില്ല. എനിക്ക് എഴുത്തും പടമെടുപ്പും, പോട്കാസ്റ്റും ഒന്നും നിര്‍ത്താന്‍ ആവില്ല. തുടങ്ങി പോയി.
നിങ്ങള്‍ പറയുന്നതൊന്നും എനിക്ക് constructive അയി തോന്നിയതുമില്ല. വെറുതെ വല്ലന്റേയും വായിലിരിക്കുന്ന തെറി എന്തിനു കേള്‍ക്കണം
ആത്മസംതൃപ്തിക്കല്ല ഞാന്‍ ഇവിടെ എഴുതുന്നതു. മനസിലായല്ലോ.
ഇനി ഞാന്‍ പറയുന്നതു മാത്രം കേള്‍ക്കു. അക്ഷരതെറ്റുകള്‍ മാത്രമാണു എനിക്കിവ്ടെ തിരുത്തിതരാന്‍ നിങ്ങള്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളു. ഒന്നും ചര്‍ച്ച ചെതു കണ്ടില്ല. പിന്നെ എന്തിനു എനിക്ക് നിങ്ങള്‍ കമന്റണം. നിങ്ങളുടെ കമന്റുകള്‍ എല്ലാത്തിനും നന്ദി. ഞാന്‍ കമന്റുകള്‍ക്കാണു് എഴുതുന്നതു് എന്നു ഉമേഷ് പറഞ്ഞ. ഇനി അങ്ങനെ പറയില്ലല്ലോ. ആരും വയിക്കണമെന്നുമില്ല. എനിക്ക് എഴുത്തും പടമെടുപ്പും, പോട്കാസ്റ്റും ഒന്നും നിര്‍ത്താന്‍ ആവില്ല. തുടങ്ങി പോയി.
നിങ്ങള്‍ പറയുന്നതൊന്നും എനിക്ക് constructive അയി തോന്നിയതുമില്ല. വെറുതെ വല്ലന്റേയും വായിലിരിക്കുന്ന തെറി എന്തിനു കേള്‍ക്കണം
ആത്മസംതൃപ്തിക്കല്ല ഞാന്‍ ഇവിടെ എഴുതുന്നതു. മനസിലായല്ലോ.
November 03, 2006
കമ്പിളി കുപ്പായം
ഫാത്തിമ ചാരുകസേരയില്‍ ഇരുന്നു കംബിളി നെയ്യുകയാണു്. പച്ചയും വെള്ളയും ചുവപ്പും കറുപ്പും നിറത്തിലുള്ള കംബിളി കുപ്പായം. എഴുപതു വയസുകാരിയയ ഫത്തിമയുടെ കൈകള്‍ ഉണങ്ങിയ ഒലിവ് മരച്ചില്ലകള്‍ പോലെ വരണ്ടവയായിരുന്നു. ഫാത്തിമ ചെറുമകള്‍ടെ ആദ്യത്തെ ആണ്‍കുഞ്ഞിനു വേണ്ടി കുപ്പായം നെയ്യുകയാണു. മൂനു തലമുറകള്‍ കണ്ട ഭാഗ്യവതിയാണവര്‍.
പുറത്ത് മഴ തകര്‍ത്തു പെയ്യുന്നുണ്ട്. പഴയ ഈ നാലുനില കെട്ടിടത്തില്‍ ഫാത്തിമ താമസം തുടങ്ങിയിട്ട് വര്‍ഷം അമ്പതു് കഴിഞ്ഞു.
കഴിഞ്ഞ തവണ അവര്‍ നടത്തിയ മിസൈല്‍ ആക്രമണത്തില്‍ അയലത്തെ കെട്ടിടത്തിന്റെ ഒരു വശം തകര്‍ന്നു പോയിരുന്നു. ഫാത്തിമയുടെ കെട്ടിടം ആകെ ഒന്നു കുലുങ്ങിയിരുന്നു.
അവര്‍ മുകളിലേക്ക് നോക്കി, മെല്‍കൂരയിലെ പൊട്ടിപോളിഞ്ഞ പ്ലാസ്റ്ററില്‍ നിന്നും ധാര ധാരയായി മഴ തുള്ളികള്‍ പാത്രത്തില്‍ വീഴുകയാണു്. അവര്‍ അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. ജനാലെക്കു പുറത്ത് മഴയില്‍ നിന്നും രക്ഷ നേടാന് ഒച്ച വെച്ച് ഒതുങ്ങി കൂടുന്ന രണ്ടു് വെള്ള പ്രാവുകളെ ഫാത്തിമ കണ്ടു. "സുബഹാനള്ള, അവരെ കാക്കാന്‍ പടച്ചവന്‍ ഉണ്ട്."
അവര്‍ കംബിളി കുപ്പായത്തിന്റെ നെയ്ത്ത് തുടര്‍‍ന്നു. വെള്ളം കൊള്ളാന്‍ ഒരു വലിയ പാത്രം താഴെ ചെറുമകന്‍ ഹൊസ്നി കൊണ്ടു വെച്ചതാണു്. അതു ഏതാണ്ടു് പാതി നിറഞ്ഞു. നിശബ്ദമായ ആ വലിയ മുറിയില്‍ മഴ തുള്ളികളുടെ താളം പ്രതിദ്വനിച്ചുകൊണ്ടിരിന്നു.
മഴ.
ഇടിയും മിന്നലിന്റെയും വാദ്യഘോഷത്തോടുള്ള മഴ.
ഫാത്തിമ ജനാലയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ നേരത്തെ കണ്ട വെള്ള പ്രാവുകള്‍ ഇല്ല. അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ ജനാല ചില്ലിനപ്പുറത്തെ നഗരം കാണാം. മേഖാവൃതമായ അകാശത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ദാവീദിന്റെ നക്ഷത്രമുള്ള അവരുടെ പതാക കാറ്റില്‍ പറക്കുകയാണു്.
പാത്രം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുകയാണു്. ഹൊസ്നിയെ വിളിക്കാന്‍ തുന്നല്‍ നിര്‍ത്തി. "എട.. നീ ഒരു പാത്രം കൂടി കൊണ്ടു..." അതു പറഞ്ഞു തീരും മുമ്പേ ഹൊസ്നി പാത്രവുമായി ഓടി വന്നു. നല്ലവനാണു അവന്‍. വലിയുമ്മ മനസില്‍ വിചാരിക്കുന്നതു അവന്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കും.
നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന പാത്രം ഹൊസ്നി നീക്കി മാറ്റി, പകരം ഒരു വലിയ പാത്രം അവിടെ വെച്ചു്. മഴ തുള്ളികള്‍ അതിലേക്ക് ഓരോന്ന് ഓരോന്നായി വീഴുന്നുണ്ട്. അവര്‍ അതിലേക്ക് എത്തിനോക്കി ഒറപ്പുവരുത്തി. നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു. പുറത്തു അവരുടെ പതാക കാറ്റില്‍ വിളയാടുകയാണു്. ഇരുമ്പ് പാത്രത്തില്‍ മഴ തുള്ളികളുടെ ധ്വനി ആ വലിയ മുറിയില്‍ മുഴങ്ങി തുടങ്ങി. അവര്‍ വീണ്ടും തുന്നലിലേക്ക് മടങ്ങി.
പുറത്ത് മഴ തകര്‍ത്തു പെയ്യുന്നുണ്ട്. പഴയ ഈ നാലുനില കെട്ടിടത്തില്‍ ഫാത്തിമ താമസം തുടങ്ങിയിട്ട് വര്‍ഷം അമ്പതു് കഴിഞ്ഞു.
കഴിഞ്ഞ തവണ അവര്‍ നടത്തിയ മിസൈല്‍ ആക്രമണത്തില്‍ അയലത്തെ കെട്ടിടത്തിന്റെ ഒരു വശം തകര്‍ന്നു പോയിരുന്നു. ഫാത്തിമയുടെ കെട്ടിടം ആകെ ഒന്നു കുലുങ്ങിയിരുന്നു.
അവര്‍ മുകളിലേക്ക് നോക്കി, മെല്‍കൂരയിലെ പൊട്ടിപോളിഞ്ഞ പ്ലാസ്റ്ററില്‍ നിന്നും ധാര ധാരയായി മഴ തുള്ളികള്‍ പാത്രത്തില്‍ വീഴുകയാണു്. അവര്‍ അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. ജനാലെക്കു പുറത്ത് മഴയില്‍ നിന്നും രക്ഷ നേടാന് ഒച്ച വെച്ച് ഒതുങ്ങി കൂടുന്ന രണ്ടു് വെള്ള പ്രാവുകളെ ഫാത്തിമ കണ്ടു. "സുബഹാനള്ള, അവരെ കാക്കാന്‍ പടച്ചവന്‍ ഉണ്ട്."
അവര്‍ കംബിളി കുപ്പായത്തിന്റെ നെയ്ത്ത് തുടര്‍‍ന്നു. വെള്ളം കൊള്ളാന്‍ ഒരു വലിയ പാത്രം താഴെ ചെറുമകന്‍ ഹൊസ്നി കൊണ്ടു വെച്ചതാണു്. അതു ഏതാണ്ടു് പാതി നിറഞ്ഞു. നിശബ്ദമായ ആ വലിയ മുറിയില്‍ മഴ തുള്ളികളുടെ താളം പ്രതിദ്വനിച്ചുകൊണ്ടിരിന്നു.
മഴ.
ഇടിയും മിന്നലിന്റെയും വാദ്യഘോഷത്തോടുള്ള മഴ.
ഫാത്തിമ ജനാലയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ നേരത്തെ കണ്ട വെള്ള പ്രാവുകള്‍ ഇല്ല. അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ ജനാല ചില്ലിനപ്പുറത്തെ നഗരം കാണാം. മേഖാവൃതമായ അകാശത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ദാവീദിന്റെ നക്ഷത്രമുള്ള അവരുടെ പതാക കാറ്റില്‍ പറക്കുകയാണു്.
പാത്രം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുകയാണു്. ഹൊസ്നിയെ വിളിക്കാന്‍ തുന്നല്‍ നിര്‍ത്തി. "എട.. നീ ഒരു പാത്രം കൂടി കൊണ്ടു..." അതു പറഞ്ഞു തീരും മുമ്പേ ഹൊസ്നി പാത്രവുമായി ഓടി വന്നു. നല്ലവനാണു അവന്‍. വലിയുമ്മ മനസില്‍ വിചാരിക്കുന്നതു അവന്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കും.
നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന പാത്രം ഹൊസ്നി നീക്കി മാറ്റി, പകരം ഒരു വലിയ പാത്രം അവിടെ വെച്ചു്. മഴ തുള്ളികള്‍ അതിലേക്ക് ഓരോന്ന് ഓരോന്നായി വീഴുന്നുണ്ട്. അവര്‍ അതിലേക്ക് എത്തിനോക്കി ഒറപ്പുവരുത്തി. നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു. പുറത്തു അവരുടെ പതാക കാറ്റില്‍ വിളയാടുകയാണു്. ഇരുമ്പ് പാത്രത്തില്‍ മഴ തുള്ളികളുടെ ധ്വനി ആ വലിയ മുറിയില്‍ മുഴങ്ങി തുടങ്ങി. അവര്‍ വീണ്ടും തുന്നലിലേക്ക് മടങ്ങി.
November 01, 2006
Subscribe to:
Posts (Atom)